De arme weduwe

De arme weduwe

12 juni 2019 0 Door Marcel

Lees Markus 12:38-44 en Lukas 20:45-21:4.

In het eerste opzicht lijken het twee Bijbelverhalen, niets is minder waar. Door de kunst van het Bijbellezen is te zien dat deze twee stukjes bij elkaar horen. Het is één verhaal die zich op een plek afspeelt.

Het verhaal wordt vaak afgespiegeld als een vrome daad van de weduwe, door haar levensonderhoud in de schatkist te werpen. Ze heeft bijna geen geld om zichzelf (en wie weet of ze nog kinderen heeft) te onderhouden en geeft dat ook nog weg aan de tempel. Er wordt dan bij verteld dat de weduwe in verhouding meer geld heeft gegeven dan de rijken. Alleen nergens wordt geschreven dat Jezus dit aanprijst.

Als we het stuk ervoor lezen, gaat het over de schriftgeleerden die rondlopen in hun lange gewaden. Daar moet je voor oppassen. Door de corruptie van deze mensen, voelen de mensen zich gedwongen om veel geld te geven, want de schriftgeleerden met hoge aanzien doen het ook. Geld geven aan de tempel is niet eens een regel in de wet van Mozes, dus verplicht was het niet.

De rijken gooiden hun overvloed erin, dat is ook prima! Alleen de vrouw geeft haar levensonderhoud weg, ook al leek het niet veel. Deze vrouw is geen voorbeeld voor een vrome gelovige die haar offer geeft. Deze vrouw is een slachtoffer van een corrupt systeem. Jezus zegt niet zoiets als: “doe als deze vrouw.” Deze vrouw is de zwakste in de samenleving, de rijken zouden naar haar om moeten zien,

“Open je mond, oordeel met rechtvaardigheid, en verschaf recht aan de ellendige en de arme.” – Spreuken 31:9

Lees ook Jesaja 10 t/m vers 4.

Jezus wordt uiteindelijk overgeleverd aan dit corrupte systeem.