REISraël #14: Thuisgekomen

REISraël #14: Thuisgekomen

30 oktober 2019 2 Door Marcel

Ik ben weer thuis. De drie maanden zijn voorbij gevlogen, al voelt het toch alsof ik er een jaar geweest ben. Afgelopen week was als een achtbaan, echt een gekkenhuis.

De week begon met een preek die ik gaf in de kerk met het thema “the joy of the Lord is our strength.” Ik noemde het feit dat er soms negatieve dingen moeten gebeuren, zodat de positieve dingen naar voren komen. Nu ik er zo aan terug denk, had ik vele zorgen voordat ik naar Israël ging. Ik heb hier mijn hoofd kunnen leegmaken en mogen genieten van het moois wat het leven kan brengen.

Als kers op de taart ging ik met een andere vrijwilliger naar Jeruzalem! We hadden een hotel geboekt voor twee nachten, deze was midden in Jeruzalem en we hadden een geweldig uitzicht.

De eerste dag wilden we naar de museums. We gingen naar Yad Vashem, het Bijbellandmuseum en het Israëlmuseum. Ik heb het meest genoten van de archeologische tentoonstellingen. Het interessante was om meer dingen te weten te komen over hoe de mensen vroeger leefden en wat ze gemaakt hebben.

De tweede dag gingen we naar de Dode Zee. Daar zijn we naar Qumran, Masada en een strand geweest, allemaal plekken rond deze “laagste plek op aarde.” In Qumran zijn de Dode Zee-rollen gevonden die we de dag ervoor hadden gezien in het Israël museum. Door het hoge zoutgehalte in de Dode Zee kon je drijven op het water, echt een unieke ervaring!

De laatste dag dag gingen we naar de oude stad van Jeruzalem. Daar hebben we onder andere gelopen langs de Via Dolorosa. Vervolgens gingen we om de oude stad heen lopen naar verschillende plekken zoals: Gehenna (hel, het was eigenlijk een best mooie plek), de tombe van Zacharia en de Olijfberg waar een kameel frisdrank aan het drinken was.

Na deze trip kon ik beginnen met aftellen. De laatste baravond, de laatste Erev Shabbat, de laatste keer afwassen, de laatste keer hotelkamers klaarmaken, de laatste keer de katten voeren en de laatste kerkdienst in Nes Ammim. Midden in de nacht ging ik nog even langs Nahariya voor een pizza en de dag erop met een groep naar de speeltuin maakte het helemaal af. Het afscheid was hartverwarmend.

Ik ga met gemixte gevoelens naar huis. Met een lach en een traan (of honderd) neem ik afscheid. Afscheid van de mensen die mijn tijd in Israël tot een succes gemaakt hebben, afscheid van nieuwe vrienden en familie, afscheid van het grote avontuur dat ik heb mogen beleven.

Dankjewel voor alles.